‘’Bir buhar makinesini oluşturan malzemeler nelerdir?’’ diye sordu yaşlı adam.
Genç adam ise cevapladı: demir, çelik, pirinç, beyaz metal, vesaire. diye
Mark Twain’in ‘’İnsan Nedir?’’ adlı deneme türündeki kitabı ölümünden sadece beş yıl önce yayınladığı, yalnızca belirli bir kesime dağıtılmak amacıyla 250 adet basılmış ve anonim olarak tutulmuştur. Kitapta yaşlı adam ve genç adam olmak üzere iki karakterimiz, insan nedir konu başlığı altında birçok konuyu (makine insan, dış etkiler, yegane güdü, özveri var mıdır?, özgür irade, otomatik salt makine: zihin vs.) tartışmaktadır. Genç Adam, yaşlı adama kıyasla daha az bilen ancak şüpheci, düşünmekten vazgeçmeyen birisi olmakla birlikte yaşlı adam ise kendini dış etkiler sayesinde (çünkü sadece dış etkilerin insanı düşündürüp değiştirebileceğini bilir.) olduğu bu bilge noktaya getirmiştir. Okuma sürecinde ‘‘ah, hadi ama bu kadar da olmaz!’’ diyerek arada genç adamın yanında durdum sonra geçtim yaşlı adamın yanına dedim ki: ‘‘neden olmasın?’’. Okurken diyalogların içinde bir an kayboldum, bir an bulundum. Kendi fikirlerimle uyuşmayan noktalar olmadı değil, çok çelişkiye düştüm ve bu çelişkilerden olabildiğince keyif aldım. Bir diğer nokta ise, karşı çıktığım düşüncelere yönelik bir sonraki diyaloglarda beni ikna etmek amacıyla somut örnekler verilmesiydi. Her örnek, benim de örnek yaratmamı ve karşılıklı bir şekilde düşüncelerimizi paylaşmamızı sağladı. Demem o ki, belki ilk başta düşüncelerinize uymayabilir belki tehlikeli bulabilirsiniz (Mark Twain, bu eseri 23 yıl boyunca yayınlamak istemeyişinin nedeni de insanlık için tehlikeli olabileceği ve düşüncelerini dile getirmek, çevresindeki insanların onu kınayacağı korkusu yaratmıştır.) ancak tehlikeli olmayan fikri kim ne yapsın? Okuyun, düşünün, tartışın, değişin.
‘’İnançlar edinimlerdir, mizaçlar ise doğuştandır; inançlar değişime tabidir, mizacı ise ne olursa olsun hiçbir şey değiştiremez.’’
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.