Kitabı okurken ağzımın hep dolu olması peki?
Karakter acıktıkça ben yedim,susadıkça içtim, ölmek istedikçe ben yaşadım...
Okurken çok dengesiz bir karakterle karşı karşıyayız. Onun yaşama hevesini, en ufak şeyde mutlu olmasını çok sevdim.
Kendi kendime "böyle bir hayatın yaşama amacı nedir? Neden bu sefil hayata bir son vermiyor? Neden kimse onu yargılamayacakken bile, dürüst olmaktan vazgeçmiyor? Karakter maddesel açlığını giderirken bende aslında insanlığa olan açlığımı dindirdim."
"Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. Lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük : yarın."
Hakan Günday
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.