Kitabın ilk cümlesi ile bakış açınız bir böceğe dönüşüyor. Aslında bildiğimiz Duvarlara bir de bu gözden bakıyoruz. Hayatın Tavanlardan ibaret olduğunu hayretle seyrediyoruz. Fayda verdiğiniz kadar yükseklere çıkarılırsanız, elinizde olmayan sebeplerle bile olsa yere çakıldığınız zaman bir böcekten ibaret oluyorsunuz. Bir zamanlar elinizle ördüğünüz tavanlar, sizi büyüten yuvalar pragmatik bir anlayışın kölesi iseler; birer birer başınıza yıkılıyor. Vicdan ediyorlar lakin bu minnet ve mağrurluktan öteye geçmiyor. Bu çark sizi de döndürüyorsa harikülade bir insan olsanız bile bir böceğin kaderine terk ediliyorsanız, ezilerek ölürsünüz.
"Sonlar dönüşmüyor."
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.