Dizisini izlemiş biri olarak kitabını okurken, olur olmadık yerlerde gülme krizime engel olabilmek için kıvranırken insanlar beni tuhaf bakışlarıyla üzüm gibi ezdiler. Ancak diziyi izlememiş olsaydım sanırım okurken bu kadar eğlenmezdim. 270 sayfa boyunca Leyla ile Mecnun dizisinin oyuncuları kafamın içinde oynadı; replikleriyle, kusursuz tonlamalarıyla..
İzlemiş olanlar beni anlar, izlemiş ve okuyacak olanlar daha bi anlar...
Leyla ile Mecnun benim için "Kırmızı kar'ın" yağmasıdır, "Beyaz Lale'nin" açmasıdır. Orada her şey mümkün ve normaldir. Aslında bu hepimizin ihtiyacı olan şeydir.
Nasıl olur diye sormadan, her şeyi mantık çerçevesine sığdırıp anlamlandırmaya çalışmadan, kalbinden uzaklaşmadan, her harfte somutluk aramadan yaşamak; yargılamadan, yargılanmadan...
"Selvi Boylum Al Yazmalım" Filminde "Emek neydi?" sorusunun cevabını almıştık. Leyla ile Mecnun'da "Umut Neydi?" sorusunun cevabını alıyoruz. Eksiksiz.. Kusursuz.
Naçizane tavsiyem; önce diziyi izleyip sonra kitabını okumanız.
Keyifli seyirler ve okumalar sevgili okur..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.