Duyuyorum duygularımın duyumsayan korosunu. Duygularım, duygular, duygu, duy, duy sesimizi... İşte bu duyguların gümbürdeyen dümbelekten sesleri... Duygularım, döngünün döngüsel enerjisiyle termik santral kurdular beynimin bilinmez bir yerlerine. Duyumsuyorum döngüsel enerjinin gücünü ve zihnimin düz duvarına tırmanan ayak seslerini. Sesler büyüyor, çoğalıyor arabam son sürat beşinci viteste ilerliyor; mantığımın duvarına çarpmadan son çıkış, istikamet kısır döngünün duygusal denizi. Dümbeleklerle davullar bir olmuş uğulduyorlar kafamın içinde, düm tek düm teke. Kafam bir dünya olmuş en alkolsüzünden çakırkeyif, çalıyor düttürü dünyanın en duygulu melodileriyle.
Duygular ele geçirdi sonunda mantığımın son kalesini. İkinci "ben"im hoş geldin, buralar dutluktu ve aslında hep senindi. Deliliğe beş kala, duygular korosu söyler en duygulusundan: Bir Delinin Duygusal Övgü Defteri
youtube.com/watch?v=yklZz7u...