Yusuf Atılgan’ın okuduğum ikinci kitabı. İyi ki okumuşum. Çok beğendim aynı zamanda beni düşüncelere boğan bir kitap oldu. Evet çok kasvetli ve rahatsız edici bir kitap. Ama onu güzel kılan şey de bu rahatsız ediciliği. Hayatın göz kapatmaya çalıştığımız yönlerini tokat gibi yüzünüze çarpıyor. Zebercet yalnızlığın ve sevgisizliğin yetiştirdiği bir insan. Okurken zebercetin Zihni’nden bakıyordunuz bütün olaylara. Bu da size onu anlama fırsatı veriyor. Puanının düşük olmasına ve yapılan kötü yorumlara biraz sinirlendim. Kesinlikle bunları haketmiyor. Ama sevgili halkımız akşam haberlerine gözlerini kapattığı gibi buna da kapatıyor. Türkiye güzelliklerle dolu bir ülke değil. Bu ülkenin gerçekleri buz dağı gibi sert ve soğuk. Lütfen artık gözlerinizi kapatmayın. Boş aşk kitaplarını bırakıp biraz da toplumsal sorunlara değinen kitapları okuyun. Son olarak Yusuf Atılgan bu ülkenin yetiştirdiği en iyi yazarlardan biri. Umarım bir gün hak ettiği değeri görür.