Evet, bu güzel ve etkileyici romanın da sonuna gelmiş bulunmaktayım. Biraz uzun sürdü çünkü içime çeke çeke, belleye belleye, sindire sindire okumak benim için her zaman daha mantıklıdır, bu yüzden bu roman da bu şekilde ilerledi. Gülseren Budayıcıoğlu'nun okuduğum ilk romanı olur bu roman ve itiraf etmeliyim ki, hayran olunacak bir yazar daha eklendi haneme. Hemen diğer kitaplarını da almak ve okumak istiyorum. Kalemini çok beğendim açıkçası. Kitap da bir o kadar mükemmeldi çünkü ilgilendiğim ve hayran olduğum branş olan psikolojiyle harmanlanmış bir romandı. O yüzden, öğrene öğrene, belleye belleye okumak benim için daha zevkli oldu.
Roman insan psikolojisiyle derince ve güzelce harmanlanmış ve şunu diyebilirim ki kesinlikle öğretici ve eğitici. İnsanlık ve insanlığın psikolojisi, travmalar, yaşanan iyi ve kötü olaylar-anlar, geçmişte veya şu an etkilendiğimiz şeylerin gelecekte de bizi etkilediği ve etkilemeye devam ettiği vs. Bunların hepsi bu romanda var ve kesinlikle kendinizden bir şeyler bulacağınızdan eminim. Kâh sinirlendim, kâh üzüldüm okurken ama baş karakterlerden Kenan bey'i hiç sevemedim açıkcası.
Şuna her zaman inanır ve söylerim: "Kimse ettiğini (kötü veya iyi) görmeden ya da yaşamadan ölmeyecek" ve "İlahi adalette zaman aşımı yoktur" diyerek burada bitiriyorum.
Mutlaka okuyun derim. Okumakla kalın...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.