Yalnızlığı sevdiren şair’e
Gece saklar bütün duyguları,
Yalnızlık karanlıkta kaybolur,
Göremezsin,
Sadece hissedersin,
Sana kağıtlar sırdaş olur,
Kimse çare bulamaz.
Kaçarsın, kovalanırsın,
Ama her kaçışın, O’nadır.
En kalabalık anda bile onunlasındır.
Bazen bir anne şefkatiyle sarar seni…
Bazense ürkütür;
Tıpkı bir çocuğun karanlıktan korktuğu gibi…
Buz gibi donup, konuşamazsın,
Sonra alışırsın,
Sevmeye, keşfetmeye çalışırsın.
Sınırsız korkularınla sevmek istersin!
Keşfi imkansız gibi gelir…
Aklın alamayacağı bir yolculukta bulursun kendini:
Sonunu göremediği meçhul bir girdap gibi,
Çıkmaz sokaklar keser yolunu!
Bir canavar misali dikilir karşına karanlık!
Teslim olursun çaresizce…
İşte o an siyahların içinde beyazı bulursun!
OsmanSaidOsman Said