Acımak... Nasıl bir duygudur böyle? Küçümsemek mi? Üzülmek mi? Merhamet mi? İşte Zehra bu duygudan yoksun.
Zehra, otuzlu yaşlarında başarılı bir muallim. Çok zor şartlarda annesiz, neredeyse babasız büyümüş bir kadın. Ve haliyle acıma duygusundan yoksun. Bunun nedenini babasına bağlıyor. Âdeta babasından nefret ediyor. Yaşayıp yaşamdığını bile bilmiyor babasının. Ancak bir mektup alır ve babasının hasta olduğunu ve onu çağırdığını öğrenir. Önce çok kızar, ne yüzle beni çağırır diye düşünür. Ama yine de gitmeye karar verir. Gittiğinde de babasından kalma bir hatıra defteri bulur ve maceramız başlar. Zehra o defteri okur ve acıma duygusunu öğrenir.
Kitap insanın içine işliyor. Empati yaptığınızda- kendinizi Mürşit Bey'in yerine koyduğunuzda- anlıyorsunuz o acıyı, sefaleti, hüznü... Bir adamın yok olma hikayesi denilebilecek nitelikte. Türk edebiyatının en iyilerinden olduğu âşikar.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.