Yani ne diyebilirim ki.
Öyle bir yazı geliyor ki gözpınarlarınız yaşlarla doluyor, ağlamamak için direniyorsunuz. Öyle bir yazı geliyor ki Zeze'nin haylazlarına gülüyor, yaşından olgun sorularına şaşırıyorsunuz.
Zeze içindeki çocuk keşke hiç ölmeseydi, erken büyümek zorunda kalmasaydın..
Sana atılan her dayak sanki bana atıldı. Yaşadığın acıları sanki ben yaşadım. Belki küçük oğlum olduğundan mıdır bilmem, çok etkilendim.
O kadar duyarlı ki herkesin farkına varmadığı ihmal ettiği sevgiyi karşılıksız hakedene veriyordu.
Ah Zeze keşke erken büyümek zorunda kalmasaydın..
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.