İnsan ister istemez, Goethe’nin Genç Werther’in Acıları kitabıyla bağdaştırıyor bu eseri. Sanki ana karakter yazarın yapmaya cesaret edemediklerini yapıyor, söylemeye dilinin varmadıklarını söylüyor gibi. Ne de olsa o dünyada, gerçek hayatta elimizi kolumuzu bağlayan gerçekler yok edilebiliyor. Belki de bu yüzden yazmak, yaşamaya alışmanın yegâne yoludur. :)