Ve bitti..
Kusursuz bir kurguya sahip bu kitap insan beyninin derinliklerini gösteriyor resmen..
Bilimkurgu , tarih ve macera ile harmanlanmış sahneler gerçekten çok etkileyiciydi. Açıkçası bitmesin , Paul ve Marguerite'nin hikayeleri bir nokta ile sonlanmasın istedim..
Kurguya gelirsek Marguerite, bilim insanı ve dahi denecek kadar iyi bir fizikçi ailenin uzaktan yakından bilim ile ilgilenmeyen kızı. Ailesi birçok konuda deney ve teziler oluşturup başarıdan başarıya adım atarken büyük bir trajedi yaşanıyor..
Uzun süredir boyutlar arası yolculuk için mekanizma geliştiren ve diğer boyutlarda ki kişiliklerinde yer alma işlemini başaran aile ve evlatları kadar güvenilen iki öğrencisi büyük bir kaosun içine giriyor.
Marguerite'nin babası ölüyor aslında bir suikaste kurban gidiyor, ardından en iyi öğrencilerinden olan Paul boyut yolculuğu için tasarlamış oldukları " ateş kuşunu" alıp tüm verileri silerek başka bir boyuta kaçıyor. Bu hareket onu haliyle şüpheli durumuna düşürüyor. Peki ama gerçekler neler?
Marguerite babasının hak etmediği bu durumunun üzerinden yüreğinin küçük odacıklarında Paul için saklamış olduğu duygularıda yanına alarak intikam ruhunu zırh edinip diğer öğrencileri, Marguerite ile birlikte iyi anılar edinmiş ve aralarında anlamı ve adı konulmamış bir çekim olan Theo ile Paul'un peşinden gidiyor.. Öldürenin cezası öldürülmek düşüncesini yanlış şekilde savunarak..
(Bu sahneler o kadar güzel ki sanki film izlermiş gibi aklımın perdesinde heyecanla oynadı.)
Marguerite hiç ummadığı ileriki boyutlarda kusursuz teknolojik bir yaşam sürerken hem doğruları öğrenmeye çalışıyor hem de Theo ile birlikte Paul'un izini sürüyordu.
Öyle zamanlar geldi ki 1900 'lü yıllarda yaşam süren Marguerite'nin bedeninde yer aldı. İşte burada sır perdesi yırtıldı.
Çünkü aynı bedenlerde yer alsada farklı hayatlar ve farklı düşünceler içinde olan kişiliklerinde barındı. Kalbindeki ve aklındaki düşünceler netleşmeye başladı.
Bu sahne geçişlerinde hiç kopukluk olmadı her boyuttaki kendisinin en ufak farklı düşüncesi bile okuyucunun aklına nakşedildi..
(Öyle ki artık şu Marguerite olsaydı şöyle yapardı, şu Paul olsaydı böyle derdi demeye başladım.)
Farklı boyutlar arasındaki kendi kişiliklerine ayak uydurmaya çalışırken gerçeklere , acılara , ölümlere ve ihanetlere adım adım yaklaşıyordu,okuyucuda Marguerite'nin bir gölgesi gibi ardında yer alıyordu..
Gerçekleri öğrendikçe asıl güven duyguyu kişiler suçlu potansiyeli düştü.
Peki Marguerite'nin olumsuz düşüncelerini değiştiren hisleri miydi ? Yoksa öğrendiği gerçekler mi ?
Açıkçası bu yazmış olduklarım kurgunun başarısı için tabiri caizse "devede kulak" :)
Sonuç olarak ikinci kitabı en kısa zamanda okuyacağım ve kimseye güven elbisesini uzun süreli giydirmeyeceğim çünkü insan en çok güvendiği insanlardan yara ve darbe alıyor. Bu darbeler esnasında olumsuzluk için de düşünmek yerine lehine çevirmek ise büyük şans..
Ve hayat birçok mucizeye gebe siz sadece küçük ayrıntıları farkedin bir şarkının adı olsa bile ;)
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.