Hasan Ali Toptaş’la tanıştığım bu kitap okurken beni çok dinginleşirdi, rahatlattı. Aile bağları, sevgi, vefa, Anadolu insanının saflığı ve yardımseverliği tatlı tatlı ayrıntılarla süslenerek anlatılmış. Batıl inanışları, gelenek görenekleri, bazı halk söyleyişleri ve deyimleri hikayenin içinde çok güzel vermiş. Bir yazarın anıları olarak kurgulanan kitapta yazar daha çok anne-baba ve onların çevresine gelişen anılarını anlatıyor. Eşi ve özel yaşantısına dair neredeyse hiç bir şey olmaması hikayenin eksik bulduğum tarafı. Bir de sürekli tekrar eden bir beyaz at ve beyaz gömlekli çocuk görme macerası vardı, o da bir yere bağlanmadı. Öyle havada kaldı. Bunların dışında bir çoğunun aşını ilk defa duyduğum türküler ve sanatçılar ard arda liste halinde sıralanıp durdu.
Biraz geç tanıştım bu yazarla ama ihtiyacım olduğu bir dönemde karşıma çıktı. Biraz dinlendim. Beni yormayan ve adeta memleket havası solumamı sağlayan bir kitaptı.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.