Kollarımızda birer saat hep onbire geliyor. Onbir olmadıgi icin içimiz müsterih..on ikiye daha var nasılsa..Bu (dünya)böyledir! Son nefese kadar hep bir nefes daha var. Ama çıkışları kaybettik. Gerçekten Mustafa Kutlu hatirlatmasa bende polis memuru gibi ha bire çıkışı arayip duracaktım. Ama biz bu nesil olarak çıkışı kaybettik. Yüksek puanlı memuriyetlerimizin peşinde koşarken, elektrikli ev eşyalarımıza hergun yenisini eklerken, iki rekatı bile fesatda verirken,Kokakola içecek bir cay bahçesi ararken çıkmamız gerektiğini bile hatırlayamaz olduk..Taa ki son nefes kapıya dayanana kadar!
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.