Sonunda bitirdim. Arada karakterlerin isimlerini unutsamda bağlantıyı kurmamda engel oluşturmadı. Kirkenin hikayesinin böylesine etkisine alacağını tahmin dahi etmemiştim. Ama şu an uzun bir süre yeni bir kitaba başlayamayacakmışım gibi hissediyorum. Kirkenin inancıydı belki onu bu denli güçlü kılan. Cesaretiydi sonunda böylesine sevilmesini mümkün kılan. Türünden gördüğü kötülüklerin içindeki kötüyü beslememesi aksine merhameti ve iyiliği kaybetmeden gücünü, kendisini bulması.. Heliosun gözünde en değersiz kızının zamanı gelince onu afallatması ve kızının ona karşı dik durması, korkutması efsaneydi. Ve içimizdeki yağları eriten kısımdı sanırım. :) Sonunda anlamını bulması, son büyüyü içmesi. Ve biz ne olacak şimdi derken kitabın sona erip bizi dumura uğratması. O bile ayrı tat verdi. Bu olağanüstü fantastik kitabı okuduktan sonra bir süre daha gerçek yaşama adapte olamayacağım galiba.. Son olarak Evren bizden Glaukos gibileri uzak tutsun, Telemakhos gibilerle buluştursun dileğiyle :)))
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.