Kitabı bitirdiğimde çok karmaşık duygular içindeydim. Bir yandan hüzünlenirken bir yandan da tebessüm ediyordum.
Cengiz Aytmatov'un okuduğum ilk kitabıydı.Dilinin güzelliğini anlamış oldum. O kadar akıcı ki okudukça okuyası geliyor insanın. Ama bir yandan da hüzünlü şeylerin geleceğini anlayınca da bir üzgün oluyor insan.
Kitapta savaşta eşini ve üç çocuğunu kaybeden bir ana anlatılıyor. Eşini ve çocuklarını kaybetmesine rağmen o kadar güçlü ki, güçlü kalmak için çaba veriyor ki hayret ediyor insan ve doğal olarak etkileniyor.
Yaşama azmi, toprak, metanet, analık duygusu, liderlik, sevgi, aile, toprağın bereketi her şey var bu kitapta.
Savaşın acımasızlığını, insanların umutlarını nasıl söndürdüğünü, insanların hayatını kökten değiştiren bir şey olduğunu çarpıcı bir şekilde anlatmış.
Okuyun diyorum.
''Savaşın keskin baltası kendilerini de yıkmıştı, umutlarını da.''
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.