Dünya'ya mâl olmuş eserler ortaya koyan bu büyük devin kendi benliğini, özünü arayışını en güzel şekilde anlattığı bu eser gerçekten okunmaya değer bir eserdir.
Çoğumuzunda bildiği üzere Tolstoy afaroz edilmiş bir insandı. Hayatı boyunca sorguladığı bir inancı vardı. İnanmamayı seçtiği zamanlarda bile inanmaya değer bir şeyler aramaktan asla vazgeçmedi. Bu arayış sırasında pek çok şeyin farkına varışı bu farkındalıkların getirdiği yükümlülükler; Tolstoy bu karmaşa içinde debelenirken pek çok kez intiharı düşündüğünü belirtiyor ama her seferinde yeniden denemesi için bir sebep bulduğunu ve vazgeçmediğıni anlatıyor. Bu kitapta görüyoruz ki Tolstoy'un en büyük kavgası kendisiyle , sorguladığı inancıyla, arayıpta bulamadığı cevaplarla. Tolstoy inançsız yaşanamayacığını söylüyor. Bu yüzden hep arıyor. Bulacağı cevaplarla huzura ereceğini düşünüyor. Ve öyle ki bir cevap buluyor. Yani en azından kitapta öyle söylüyor . Ortasına sımsıkı bir düğümle bağlanmış olduğu o kolonun ne olduğunu buluyor ve artık huzurlu olduğunu söylüyor. Aradığı cevapların hepsi bir rüyayla gün yüzüne çıkıyor. Cevaplarını bulmuş bir insanın sözleriyle ifade ediyor bunu, huzurla.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.