Insanı umutsuzluktan, umutsuzluğa yönelten bir roman.
İnsanları mutlu olunmasına izin vermeyip, mutlu olduğunda korkutucak bir romandır.
Hiçbir karakter umutla tasvir edilmeyip, her karakter bizi umutsuzluğa sürüklemiştir bence bu da bir Dosteyevski etkisidir.
Hayatında hiçbir zaman mutlu olmayan bir yazar, düşünür, filozof nasıl da bizi kurgusuyla mutlu edebilicekti ki.
İlk okuduğum kalın romanlardandır, ama nasıl bittiğini anlamayacağım bir romandır, çünkü bir iki sayfa okuduğumu sandığımda 5 6sayfa atlamış buluyorum kendimi.
Psikolojinin en derin noktasına inerek biz bir şey yapmadan kafamızda kurgulamaya ve olayları en derinden hissetirmeye etkisine alıyor mutlaka okuyun.
·
1 Gösterim
1 Yorum
bu aralar ruh halim bu hastayım da bu kitaba baslarsam intihar gôzûküyor bana
Ama yorumunzu çok güzel bu ruh halindn cıkar cıkmaz.okuyacaklarım listesinin en basına alıyorum
Mahmutcan Yaz
Gönderi Sahibi
Bunalımdaysanız hiç önermem ama sizden daha kötü durumda olan kişinin yerinde olmak isterseniz mutlaka okuyun.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.