Umut olmasına var, sınırsız denecek kadar umut var, ama bizim için değil.
Franz Kafka sıkışmış birisi. Yaşadığı zamanın toplumsal düzenine bakıldığı zaman, dünyaya gerçekten zor sığmış bir kişilik. Bence yazarların yaşamları ve yaşam tarzları eserlerine yansır. Kafka'nın kitaplarında bu denli karmaşık bir hayal gücünün olması ve umutsuz bir karakter ortaya koyması onun yaşamından kaynaklanıyor.
Kitaba gelirsek ;
Bütün bu umutsuz aynı zamanda ezilmiş, Franz Kafka yaşamının metafor biçimde dışa vurması.
Bir sabah, farklı bir dünyaya gözlerini açar. Josef K. Ortada olmayan bir suçla yargılanmaktadır. Tutuklanmıştır. Suçunu başta merak eder. Sonra bu merakı anlamsız bulur, suçtan çok davanın sonucuna odaklanır. Tutuklanma normal bir tutuklanma değildir. Josef K.'nın hayatını kısıtlamamıştır.
Fakat kendi içinde kısır döngüye dönüşen dava, kahramanımızı psikolojik olarak içine çeker. Artık K' nın amacı davayı sona erdirmektir. Suçsuz şekilde yargılandığını hatta suçsuz yere cezalandırılmayı kabullenmiştir. Artık geç kalmıştı zaten kendini kaybetmişti.
Kitabın son sayfasında derki ;
"... Sanki utanç ondan sonrada hayatta kalacaktı."
Bu cümle, ölümü hiçbir karşılık vermeden bekleyen, hatta bir hamleyle cellatlarına yardım etmek isteyen K. 'nın kendi kendini ezme yöntemiydi. Franz Kafka' nın da hayatındaki eksiklik olarak belirttiği kendisine bir sitemdir.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.