Hakan gündayın okuduğum 4. Kitabıydı ve sanırım en etkileyicisi diyebilirim.
Klasik hayat anlatımından ziyade gerçekten aynı hissi üç dört cümle ile anlatabilme yeteneğine sahip,her cümlede anlatmak istediği duyguyu farklı bir şekilde bize ulaştırmış.
Yazar kitabı lisenin ikinci senesinde yazmaya başlamış ve üç-dört yıl içerisinde bitirmiş sayfalar ilerledikçe anlatımın derinleşmesi ve anarşist ruhundan çıkıp daha dinginleşmesi fark ediliyor. Belki de kinyas ve kayra Gündayın o geçiş döneminde yaşadığı çalkantıların zihnindeki yansımasıdır, kim bilir..
Kayranın kendi için yaptığı seçimden duyduğu hoşnutluk ve Kinyasın aslında istediğinin bir beyin ölümü olmadığını anlayıp kendi yolunu çizmesi bence insanın kendi çatısmasını anlatıyor, bu yönüyle aslında biraz da içimizdeki şeytan kitabına benziyor.
Kayra o şeytani yön, ne yaparsak yapalım susturamadığımız kin dolu o kişi..
Kinyas ise her şeye rağmen kendi çizgisini tekrar çizmeye karar vermesiyle içimizde ki o bitmeyen umut,yazarın da dediği gibi;
"Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. Lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük : yarın."
Kinyas kitaptaki o yarındı benim gözümde.
Sadece ana karakter çözümlemeleri değil, Hakan Gündayın milletler ve ilişkiler üzerine çıkarımları beni çok etkilemiştir bu kitapta da aynı şekilde üstünde durduğu tarihsel olaylar, milletlerin kimlikleri, toplumsal davranışlar gayet yerinde ve güzeldi.
Az kitabı kadar agresif olmamasına rağmen yer yer nefreti hissettirdi.
Bir daha okunması gereken yoğunlukta bir kitap olduğunu düşünüyorum, on yedi yaşında içinde yaşadığın o karmaşıklığı, yirmi beşinde nefreti, otuzunda dinginliği daha da hissettirebilecek bir kitap.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.