Hayatımda acılar hiç bu kadar hissettirilerek anlatılmamıştı...
Yazarın gönül verdiğim ilk kitabıydı bu.
Gönül verdim diyorum çünkü içimdeki kimsesizlikle sarıp sarmaladım karakterin yalnızlığını , umutla çıktığı yolda birlikte yürüdüm onunla.
Geçmişinde yaşattı beni...
Onunla, aşkın o heyecanlı, nefes kesen hülyalarında gezindim durdum.
Şefkatli kalbine dokundum.
Umuduna ortak oldum.
Bekledim onunla ışıklı yollarda.
Karlı yollarda yürüdüm onunla üşüdüm zaman zaman...
Bu kadar umudun içinde umutsuzluklarda bıraktım onu hayatın içine doğru yapayalnız...
Yazarla ilk karşılaşmam bu kitapla oldu.
Acıların içine attı bıraktı beni desem yeridir.
O kadar sürükleyici bir hikayeye ortak ettiki beni sürekli elime alıp acaba ne oldu diye merak edip okumak istedim.
Mehtap Ceyran uzun zamandır okuduğum en iyi yazarlardan diyebilirim.
Kaybı olan herkesi derinden etkileyecek ve geçmişteki yaraların kabuklarını attıracak bir hüzünle sizi hayatın içine atacak bu kitabı okumanızı şiddetle öneririm.
İyi Okumalar...