Ne Kinyas ne de Kayra içselleştirebildiğim karakterler olmadı açıkçası.
İçinde yaşadıkları karanlık bir fantazi karanlığından çok uzak değil. Işıkları açtığınızda bir kendine yabancılaşma ve içsel olanı dışsallaştırma ve kendinden uzaklaştırma otokontrolü devreye giriyor.
Fakat Günday'ın üslubu ve anlattıklarıyla kullandığı kelimelerin içiçeliği ve kararttığı renklerle çizdiği kaotik kompozisyonun paralelliği takdire şayan çoğu kitabında olduğu gibi.
Mutsuzluğuna çare arayan iki arkadaşın mental cıvıklıklarla ve bilgelikle, vicdanla ve vicdansızlıklarla, kanla, parfüm ve ceset kokularıyla, sadakatle ve ihanetle örülü tuhaf öyküsü.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.