Kitabı okurken kafayı yiyorsunuz. En azından ben yedim. Dedim ki bu kadar da olamaz hayır, ama yanlıştım ben bu kadar da olur. Kitap bitsin diye sayfa saydım ama kitabı kapatıp bir kere düşündüğümde gözümde çok başka bir değere büründü kitap. Hakikaten bizim ve farkımız var Bilirbilmez'lerden. Biz de sürekli rahat edeceğimiz günün hayalini kurup ettiğimizde de sırf uğraş olsun diye saçma sapan şeyler yapmıyor muyuz? Ya da ne kadar çırpınırsak çırpınalım bir şekilde başladığımız yerde bitirmiyor muyuz? Zaten hepimiz kendi hayatımıza baktığımız zaman bir zamanlar çok mantıklı gelmiş ama şimdi saçmalıklardan ibaret olan şeyler görmüyor muyuz? Hem de her derdimizi başmıza kendimizin açtığını bile bile.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.