Okuduğum en güzel Tolstoy kitabıydı. Kanımca üçlemenin de en iyisiydi. Nikolayenka'da sanki hepimizden bir parça var. Ya da hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruz da farkında değiliz. Hakikaten yaşarken ne kadar farklı ne kadar orijinal görüyoruz kendimizi. İşte bu kitaptan da öğrenilecek en büyük şey bence bu. Yüzyıllar önce soylu mu soylu Tolstoy da benimle aynı dertleri paylaşmış aynı şeyleri sevmişse bu demektir ki biz farklılaşacağız derken geçmişe koşmaktan başka bir şey yapmıyoruz.