Beyaz Geceler, keşke bu kadar çabuk bitmese diyeceğiniz ve sayfa sayısı her ne kadar az olsa da duygunun yoğun bir şekilde anlatıldığı bir kitap. Ana karakterin yalnızlığı öyle sırdan ya da geçici bir yalnızlık değil. Tam olarak kelimenin anlamına isyan edercesine bir yalnızlık. Öyle ki şehirde hiçbir arkadaşı yoktur. Yalnızlığı ara verdiği bu kısa anları okurken, o hislerin veya düşüncelerin kırıntılarını kendinizde de bulmanız kitaba daha da bağlanmanıza vesile oluyor.
Dostoyevski'nin okuduğun ilk kitabı olması ve bende bıraktığı etki sebebiyle bundan sonra Beyaz Geceler benim için özel bir kitap olarak kalacak.
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.