Ey Oğul! 'diyerek sesleniyor öğrencisine Gazali. Ne güzel bir sesleniş. Sadece ona seslenmiş olmuyor.. Asırlar geçiyor, gün geceye karışıyor ve İstanbulda onun hiç görmediği, onu hiç görmeyen birisi gönlünden dökülen pırıltıları toplamaya çalışıyor... Ne garip iş. Yazarlık ne mühim.
Az ve öz derler ya. Az, öz, taşı gediğine oturtan bir kitap. Okunması, okutulması, ama en çok yaşanması gereken bir eser. Bu kadar geç okuduğuma pişmanım. Baş ucu kitabı olacak türden. Tekrar tekrar ve tekrar okuyacağım.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.