Kalbimi, ruhumu, üzüntülerimi Keskinler'in evinde yani Masumiyet Müzesi'nde bıraktım.. Nasıl başlanır bilmiyorum ama hayatımda okuduğum en iyi romandı derken bunu içtenlikle söylüyorum.. Kesinlikle spoiler vermeyeceğim çünkü ben baya spoiler yedim ama yememe rağmen kitabın mükemmeliğinden hiçbir şey kaybettirmedi. Kitabın orta kısımlarında çıldırmış olsam bile asla bitirmek istemedim.. Kemal'e kızmakla başlayan güzel romanım Füsun'a kızarken bitti.. İçimde yaşanmamış bir aşkın acısı var dostlar..
··
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.