Puşkin’in okuduğum ilk eseridir.
Puşkin bu eserde daha çok iyilikten nelerin doğacağını ve her zaman bir umutun olduğunu göstermektedir.
Benim gibi sayfaya bakma alışkanlığınız varsa bir sayfa çevirdiğinizde, o anda ki o sayfaya nasıl geldiğinizi şaşırtacak kadar akıcı bir dili vardır.
Her büyük eserde Türk sözcüğü geçtiği gibi bu eserde de ara ara geçmektedir.
Bazen barbar sözüyle bazen yiğit sözleriyle ele alınmıştır.
Bu arada Sabahattin Ali’nin o fevkalede diliyle okumak beni daha çok mesut etti.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.