·74 syf.··Beğendi
···Okunma: 09 Aralık 2019 16:52 · Kitabın verdiği mesaj etkileyici. Toplumun, işverenin hatta bazen ailenin bile, işlerine yaradığın müddetçe değer görürsün. Çalışamadığın, sisteme uyum sağlayamadığın, durduğun, üretmediğin, kazanmadığın an omuzlarda yüksün demektir. Bir böcek kadar değersizleşirsin, geçmişte yaptığın her şey unutulur gider.
Gerçi bizim kültürümüzde aile kutsal bir kurum, ne kadar kültürel yozlaşmaya maruz kalsak da, bizi ne kadar özümüzden ayırmaya çalışsalar da Türk aile yapısı özünde her zaman sağlamdır. Baba ocağı sığınılacak son kaledir ve hiçbir karşılık görmeden bizlere kucağını açar.
Birde dikkatimi çekti burada yapılan alıntıların çoğuyla kitapta karşılaşmadım. Ben İş bankası yayınlarından okudum, acaba yayın evinin çevirilerinde değişiklik mi var diye düşünüp, can yayınlarını pdf olarak indirip kontrol ettim, orada da yok.
Gerçekten merak ettim şu aşağıdaki alıntıları nereden buldunuz, ben kitapta rastlayamadım :
"Herkes beraberinde taşıdığı bir parmaklığın ardında yaşıyor."
"Ölmekten müthiş bir şekilde korkuyordu çünkü henüz gerçek anlamda yaşamamıştı."
"Olmamasına razıyım. Oluyormuş gibi olmasın yeter."
"Alelacele koşup yaşama sığınmıyorsa insan, yaşamdan zevk alabilir mi?"
"Paltom bile ağır gelirken,
Nasıl taşırım
Koskoca dünyayı
Sırtımda?"