"Son Ada" Livanelinin okuduğum kitaplarının arasında belki de beni en çok etkileyenlerden biri oldu.
Okurken elimde olmadan kıyasladım yaşanan olayları şimdiki zamanla, yaşadığımız şu dünyayla. O kadar net gösterilmiş ki her şey bu kitapta. Bir kez daha bakan ama görmeyen, işiten ama duymayan insanlardan iğrendim. Hep bir sinir haliyle okudum kitabı. Kitap bittikten sonra bile martıları, tilkileri, yangını ve o zavallı bakkalın oğlunu düşündüm. Sonra dedim ki :"Neden konuşmuyorlar , neden sürekli susuyorlar bu insanlar?? " Oysa birlik olunsa Son olur muydu o Ada? Ve yine aslında çarenin kendimiz olduğunu gösterdi bu kitap. Yapmamız gereken tek şey korkmamak ve doğrudan şaşmamak. İyi insan olmak zor değil. Güçlü ve kötü olmak çok kolay ama iyi olmak herkesin harcı değil. Bir kez daha gördüm.
Ve son olarak kitapta doğanın dengesinin bozulmasının (insan eliyle ve vahşice) insan yaşamını olumsuz yönde etkilemesi ve bunu yapan kişinin sadecee gücü kendi elinde tutmak ve egosunu tatmin etmek için insanları felakete sürüklemesi ders çıkarılması gereken bir konudur. Okumayanlar için şiddetle tavsiye edilir :)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.