Yaşamayı ve ölmeyi, mekana ilişmeyin, zamana girmeyi, daha doğrusu zaman ve mekanla diyalog kurmayı, ancak ve ancak bu inanç uğruna göze alabilirim.
Aşktır o benim için.
Yoldur.
Anlamdır.
Sestir.
Ülküdür.
Varoluştur.
Tanrısızlığın karanlığında ruhum daralır, boğulur. Asit içinde erir gibi. Gazda boğulur gibi.
Yüreğimi ancak o çarptırır.
Estetik ona ilişkin oldukça estetiktir. Şiir ruh pencerelerini ALLAH'a açtıkça şiirdir. Yoksa balmumundan peteklerdir, bal değil.😊
~Sezai Karakoç-Diriliş Neslinin Amentüsü~