Ve insan herkes mutluymuş gibi yaşamına devam eder. Ki acı çeken çok uzağında sanarak sesli kahkahalarla ortalığı inletir. Pervasızca kimseyi düşünmeden bencilliğin en kuytusunda amaçlı kalabalığı hiçe sayarak kendi telaşesine düşer. Sanki tüm acılar dinmiş, sokak hayvanları doymuş, çocuklar şeker toplamış, her bir kadın istediği saatte sokağa çıkmış gibi...(Ş.S.)