Uzun zamandır Ahmet Ümit okumamıştım çünkü uzun zamandır yeni bir kitap çıkarmasını bekliyordum fakat hayal kırıklığına uğradım bir konuda. Ben çok uzun ve beni tepe taklak edecek bir roman beklerken yazardan o üç tane kısa öyküyle ağzımıza bal çaldı ve kaçtı gitti sanki. Yok olmadı bu şimdi.
Kitap bana göre güzel arkadaşlar. Hikayeler kısa ve ilk iki hikayede katilleri bulmak pek zor değil ancak üçüncü hikaye beni biraz şaşırttı açıkçası. Gerçi hikayenin sonu bir kitabının sonuna çok benzese de ( ki o kitabı söylemeyeyim ki spoil falan olmasın ) beni şaşırtabildi.
Burada bir kaç inceleme okudum. Okuduklarımda bir arkadaş kitap incelemesi yapmak yerine yazarımızı yerden yere vurmayı tercih etmiş. Kim sarmış mış mış bu Ahmet Ümit denen adamı başımıza diye feryat figan etmiş canımın içi. Tüm derdin bu olsun be güzel kardeşim. Ben kimin başınıza sardığını söyleyeyim; ben ve benim gibi onun romanlarını keyifle okuyan yüz binlerce okuru başınıza sardı. Sen rahatsız oluyorsan okuma kurban olduğum. Zorla kimse gırtlağına dayanmıyor yani oku diye. Neyse sana bak fazla kelime ayırdım cevap vereceğim diye!!!
Kitabın dili her Ahmet Ümit kitabı gibi oldukça sade ve üslubu oldukça akıcı. Takılmadan sular gibi okuyorsunuz cümleleri. Ağdalı cümleler neredeyse hiç yok. Nevzat Başkomiser, Ali Komiser ve kriminoloğumuz Zeynep'i o kadar özlemişim ki onların diyalogları hiç bitmesin istedim okurken ve şunu fark ettim ki Nevzat Başkomiser artık yavaş yavaş geçmişinin ona hediye bıraktığı korkuları aşmaya başlamış. En beğendiğin hikaye hangisiydi diye soracak olursanız Aşkımız Eski Bir Roman hikayesiydi. Konusu itibariyle toplumda tabu sayılan ama içten içe herkesin kendi iç dünyasında az biraz barındırdığı saplantılı fantezileri işlemiş olması cinayet kurgusunda bu hikayeyi diğerlerinden bir adım öne çıkarmış bana göre.
Ben okudum. Size de okuyun derim.
Herkese bol kitaplı günler.
··
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.