Birbirinden sarsıcı öyküler...
Ben uzun süredir öykü okurken gözümden akan yaşın sıcaklığını hissetmemiştim.
'Isıtmak için' öyküsü beni çok etkiledi. Dünyayı gözü kapalı izlediğimi, duyduklarımı duymamazlıktan geldiğimi hissettim.
'Yeni Dünya' öyküsünü okurken sanki elinden geldiğince çabalayan, görünmeyen, beğenilmeyen ve unutulan hep benmişim gibi geldi.
'Konferans' öyküsünde dersi anlamadığımda bir kere daha dinleme fikrinin sıkıcılığından bile kaçındığım zamanlar aklımda canlandı.
...
Yani diyorum ki; sanki her sayfası biziz.
Kimisi yaşadığımız kimisi kaçındığımız acılar bütünü gibi satırlar.
...
Şimdi bence sen de eline al, oku ve hisset.
Hayattan ne kadar kaçıyorsun, ne kadarını yaşıyorsun?