" Dante gibi ortasındayız ömrün"
Daha çocukken ki o kaygısızlığımızla, okul kitaplarında okuduğumuz o şiirin şimdilerde aklımda en çok dolanan dizesi.
Oysaki ömrümün ortasında da değilim.
Ama zaman geçtikçe , yazarın dediği gibi insan her doğan günün bir dert olduğunu anlıyor.Kitap, akıcı ve anlaşılır bir dille yazılmış. Bazen ruhunuz daralacak bazen durup uzun uzun düşüneceksiniz. Herkesin kütüphanesinde bulunması gereken şahane bir eser. Geçip giden şu kısacık ömürde, yaşama bu kadar aşık Cahit Sıtkı'yı okumadan geçmeyin...
Alıntılar..
*Olur biter
Geçer gider
Ama canımı yaka yaka
Yutkunduğum şeyler var
Olup bitmeyen
Geçip gitmeyen
Zaman zaman yine uykusuzluk
Çekiyorum ama
Çok da takılmıyorum artık uyku konusuna
Uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu
Anladığımdan bu yana
*.. Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden..
*Desem ki
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.