Kitabı okurken ve sonrasında aslında Livaneli hakkında ne kadar az şey bildiğimin farkına vardım. Oysa “Memik Oğlan”la “Güneş Topla Benim İçin”le “Karlı Kayın Ormanında”yla büyüyüp “Gün Olur”la “Ey Özgürlük”le lisede ruhumu özgürce uçurup “Saat 4 Yoksun”la ilk yetişkinlik acılarımı yaşadım.
Kitaplarıyla tanışmam biraz geç oldu.
Bu otobiyografisinde diğer kitaplarındaki gibi samimi bir dil kullanmış. Ayrıca birçok başlık altında yazması kitabın akıcılığını güçlendirmiş.
Okurken altını çizdiğim çok yer oldu; kendimi bulduğum, kendimi bulmak istediğim. Evet o içimizden biri belki de bu kadar seveninin olmasının nedeni budur. Ve benim onu bu kadar sevmemin.
Eğer Livaneliyi daha önce okumadıysanız ya da yeni yeni okumaya başladıysanız öncelikle “Sevdalım Hayat”ı okumanızı tavsiye ederim. Çünkü göreceksiniz ki bugünlere kolay gelmemiş. Elinize aldığınız her kitabını ya da dinlediğiniz her müziğini nasıl zor koşullar altında yazdığını yaptığını anlayınca sizin için de daha anlamlı olacaktır.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.