Birçoğumuzun hayatında önemli yer edinmiş isimler vardır. Bir yazar veya herhangi biri olabilir bu. Kitapta Tezer Özlü'nun sevdiği üç yazarın (Svevo, Pavese, Kafka) izini sürdüğü yolculuğuna şahit oluruz. Pavese alıntılarına rastlarız anlatının genelinde. Hatta bunlardan birisi vardır ki beni sarsıp kendime getirir.
"Kader diye bir şey yoktur, yalnız sınırlar vardır. En kötü yazgı, sınırları sabırla karşılamaktır. Karşı çıkmak gerekir."
Kitap aslında ilk olarak 1983'te Auf den Spuren eines Selbstmords (Bir İntiharın İzinde) adıyla yazılmıştır. "İntihar ve ölüm" kitabın bütününde bizim de peşinden gittiğimiz olgular. Kafka'nın mezarı, Pavese'nin intihar ettiği otel odası...
Ama başka bir şey var burada. Tezer Özlü sanki ne zaman öleceğini sezer gibidir.
Niş'te bulunduğu sırada dünya futbol şampiyonasını duymadığı için sevinir:
"Dünya futbol şampiyonası bugün kulağıma çalınmadı. Bu da mutlulukların en büyüğü. Belki bundan sonraki şampiyonadan önce bu dünyadan gitmiş olurum."
Evet. Tezer Özlü bir sonraki şampiyonadan önce bu dünyadan gitti.
Bu kitabı hep bu sözlerle hatırlayacağım.
Kitaba hakim olan karamsarlığı ise sanki bir yerlerde açıklıyor bize, kendini ve sevdiği yazarı savunmaya geçiyor "yazın, kötümserlikten doğar."
Devamlı başka bir yerdeyiz kitapta, devamlı bir yolculuk. "Artık ne zaman eve döneceğiz" hissi oluştu bende. İstanbul özlemi oluştu. Onun İstanbul'a bakışı ise yine karamsardır, ama yürek burkucu bir karamsarlık.
"Bombaların patladığı, her gün, her gece silah seslerinin duyulduğu, her an ölümün insanları bulduğu İstanbul kentinde dayanılmaz, yaşamdan kaçılacak tek köşe gene kitaplardı. Bir kentin sokaklarında yürüyebilmek... Kentlerin sokaklarında yürümek yaşamın en güzel armağanlarından biri. Senin yaşadığın kentte bombalar patlamasa da yürünecek sokak kalmadı. Kaldırımları, yaya yollarını, havayı, gökyüzünü, vitrinleri, deniz yüzeyini arabalar ve siyah bir kalabalık kapladı.
Sana kendi kentinden daha yabancı bir kent var mı? Derinliğini bu denli sevdiğin ve anını yaşayamadığın, giderek bırakıp attığın, uzaklaştığında yalnız bir tek resmini algıladığın o derin kent."
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.