Kitap Süreyya'nın bebekken onu terk eden annesinden bir telefon almasıyla başlıyor. İlk sayfalardan itibaren müthiş merak uyandıran konusuyla okuyucuyu adeta büyüleyerek 400 küsur sayfa boyunca hiç sıkmadan ilerliyor. Bu süreçte yakın geçmişte ülkenin yaşadığı bazı olayları da aktarıyor. Benim için 99 depremi çok acıklıydı gözlerim dolarak okudum.
Baş karakterimiz Süreyya'nın içinde yaşadığı buhranları, acıları, aşkı, yalnızlığı o kadar güzel anlatılmış ki benim için en sevdiğim roman karakteri oldu sanırım. Nermin Yıldırım favorim yazarlarım arasına girdi. Bir an önce diğer kitaplarını okuyacağım
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.