Kendisiyle bu kadar geç tanıştığım için çok pişman olduğum kıymetli lirik tarzı ile çok sürükleyici bir üslubu olan yazar. Kitapta cesare pavase'nin intiharının izini sürmesi torino ve diğer ülkeleri betimleme yeteneğiyle bize sanki oradaymışız hissi veren başarılı yazar. Benim dikkatimi çeken durum "kadınlar kendilerini güçsüz olana bir idol, güçlü olana bir eşya gibi sunarlar." sözüne sahip kadın düşmanı Pavese'yi nasıl bu kadar sevebiliyor? Toplumun bütün normlarına karşı çıkan bir görüşe sahip olan bir kadın yazarın Pavese hayranlığının bu ölçülerde olması bana biraz tuhaf geldi yalnızca.