Öncelikle yazıma başlarken ilk defa inceleme yazdığımı belirtmek isterim .Çok saçma cümleler kurabilirim çünkü diksiyonum berbattır. Bütün bunları bir kenara bırakırsak, Frankenstein çok beğendiğim bir kitap oldu. Her ne kadar kitaptaki cümleler çok uzun olduğu için kafa yorsa da yazarın dilini çok beğendim, biraz tiyatro dili gibi coşkulu bir anlatımı olduğunu söyleyebilirim. Kitapla ilgili spoiler vermemeye çalışsam da, Frankenstein'n kendi hayalleri uğruna bir yaratık yaratması ardından ,onu terk etmesi üstelik kendi yarattığı halde ,gerçekten çok sinirilendiğim bir durum oldu.Bunu biraz da aile çocuk ilişkisine benzetebiliriz. Anne babaların evlat sahibi olduktan sonra onları terk etmeleri hor görüp bakmak istememeleri bu duruma benziyor diyebilirim. Ya da Tanrı insan ilişkisine de benzetebileceğimiz bir durum okuduğunmuz romanın konusu. Sözün özüne gelirsek kitapta Frankenstein 'ın ortaya çıkardığı yaratığı istememesi ve yaratığın zamanla insanların onu hor görüp toplumdan soyutlamasından kaynaklı içindeki sevgiyi kaybedip intikam ve hırs duygusuna bürünmesini ve Frankenstein'ın onu yok etmeye çalışmasını okuyoruz. Kitapta sevdiğim bir diğer noktaysa mektuplarla başlamasıydı.Kitaba. ayrı bir duygu katmış bana göre.Herkesin okuması gereken çok güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum.:')
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.