"Ben bir insandım."
İşte sadece bu cümleyle özetlenebilir her şey aslında. Zulmü iliklerine kadar yaşamış insanların acısı içimize işliyor, yürek burkuyor âdeta. Aynı zamanda insanlarımızın bu durum karşışında hiçbir şey olmadan hayatlarına devam etmelerine, kitabın son cümlelerinde de denildiği gibi masumların, acı çekenlerin çığlıklarının duyulmamasına da bir eleştiri var.
Meleknaz'ların, Nergis'lerin, Zilan'ların sesi olmak dileğiyle...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.