Bu kitap elimde süründü ve bir türlü bitmek bilmedi.Büyük ihtimalle olay yerine durum anlattıkları için.Sevmedim diyemem ama çok sevdim de diyemem,o ikisinin arasındaki ince çizgideyim bu sebepten.
Konusuna gelecek olursak kitap ana kahramanımız Mürşit tarafından anlatılıyor ve onun yaşadığı ve hatta hepimizin yaşadığı ya da yaşayacağı olayları anlatıyor.Herkesin içindeki o derin boşluğu...Mürşit asla yönetmek istemediği bir otelin başında ve onu bu hayattan kurtaran tek şey otelde gelen Madenci.Madenci onun için bir kaçış yolu gibi bir şey çünkü kafasının içinde dönüp duran ve aklını bulandıran olayları ya da durumları anlıyor ve bunu her gece rakı içerek bir seans haline getiriyorlar.
Kitap 340 sayfa civarında ve kitabın böyle gğzel güzel ilerlediği ve akıcı olduğu sayfalar son 60-70 sayfaya falan denk geliyor.O da kahramanların o ruh haline bürünmelerinin sebeplerini teker teker açıklamasından kaynaklanıyor.Ve sonu böyle nasıl desem boş bitti yani kesin bir son olmadı bana göre.Belki de yazar sonunu biz sevgili okuyuculara bırakmıştır...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.