Apama onlara doğru geliyordu."Kızlarımızın durumları nasıl?"diye sordu Hasan."Çok konuşuyor, çok çalışıyor,çok gülüyorlar...ve çok ağlıyorlar.Ama çok az düşünuyorlar."
"En iyisi.Aksi taktirde bir hapishanede oturduklarının farkına varabilirlerdi.Gerçi onun da bir zararı yok .Kadınlar haremlere ve hapishanelere alışkınlar.Onları ömürleri boyunca dört duvar arasına kapamak çok kolay.Kendilerini tutsak olarak hissetmedikleri müddetçe tutsak değildirler. Öyle insanlar vardır ki koskoca dünyamız bile onun için bir hapishaneden başka bir şey değildir.Çünkü onlar ,kâinatın sonsuz boşluğunu görmektedirler, milyonlarca yıldızı ve evreni seyretmektedirler ama bunların kendilerine ebediyen yasaklandığını bildikleri için, idrak ettikleri şey onları düşünülebilecek en büyük köleler haline getirmektedir:Zamanın ve mekânın köleleri."
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.