Narcissus’un hikayesine benziyor.Edebiyat
•Okudukça düşündüren, düşünürken tekrar okutan cinsten yoğun bir anlatım. Birçok kişilik analizini içinde barındırması da kitaba ayrı bir lezzet katmış.
•Lord Henry'in aforizmalarından dolayı, Wilde'ın Henry karakterinde kendi felsefisini ortaya koymuş olduğunu düşünüyorum. Fakat Henry’nin her konuşmasında bu hedonist düşüncelerini paylaşması zaman zaman insanı bayıyor. Kaldı ki birde bunu kadınlar üzerinden yapması çoğu zaman gülünç.
•Kitabı okurken Dorian’ı birine benzettim. Tahmin edin kim... Narcissus. Bu bakar bencil, narsist, sapkın bir ruha sahip başka kim vardır zaten. Narcissus’un hikayesini biliyorsunuzdur belki. Rivayete göre kendi güzelliğini görmediği sürece mutlu yaşayabilirmiş fakat birgün su içmek için göle yanaşır, suda kendi yansımasını görür ve oracıkta kendine aşık olur. Süresiz öylece duran görüntüyü bozmamak için yemeden içmeden kesilen Narcissus ölür ve “nergis” çiçeğine dönüşür. Böylelikle narsist diye bir kelime kazandirilir terminolojiye.
•Konusu: Sonsuza kadar genç ve yakışıklı kalmayı dileyen Dorian bunun için ruhunu şeytana satıyor ve yaşlanmaktan korkan Dorian’a sonsuz gençlik veriliyor. Bilhassa Lord henry ile ettiği sohbetlerden etkilenen Dorian'a göre zevk ve heyecan hayatın yegane özüdür, oysa zevk, haz ve heyecan kötülüktedir. Zamanla içindeki iyiliği büsbütün kaybeden Dorian bambaşka bir insan olmuştur. Bulaştığı her kötülük, arkadaşı Basil'in yaptığı kendi portresine yansır ve başlangıçta muhteşem olan portre giderek çirkinleşir. Sonuçta insanın ruhu ve kalbi suretine yansır. Dorian’ın kalbi ise otoportresi’ne yansıyor.
•Kitabı okurken dikkat çeken bir başka husus ise dış görünüşün, fiziksel güzelliğin, estetiğin insanlar üzerinde nasıl bir etki bıraktığıdır. Dorian o kadar yakışıklıdır ki, toplum böyle birinin kötü olması mümkün olmadığını düşünüyor. Çünkü toplum, sadece çirkin insanların kötü olabileceğine ihtimal veriyor.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.