Kitap, Oscar Wilde’nin tek romanıdır. Tek roman olması ve anlatım tarzı onun bu kadar değerli olmasını sağlıyor belki de. Gizemleri, sizi alıp götürdüğü duygular o kadar derin ki etkilenmemek elinizde değil. Aynı zamanda kitabın sansürlü bir kitap olması da ona apayrı bir gizem katıyor.
Akıcı ve güzel bir dili olmasına ve her bölüm birbiri ardına akarken 11.bölüm beni bayağı sıktı. Orada bir durağanlık vardı.
Dorian Gray’in ruhsal çöküşünü sadece onun ağzından değil, Ressam Basil’in ağzından en güzel şekilde dinliyoruz. Aslında başında beklenen bu çöküş apayrı bir hal alıyor. Narsistliğin en güzel örneğini sunmuş yazar bizlere.
Sansürlü bir kitap olmasının sebebi sanırım o dönemi ve insanlar arası ilişkiyi net bir şekilde ortaya koyması. Kendi eksiğimizi gördüğümüz herşey kötü değil midir? Bu kitabın da yaşadığı kader bu oldu sanırım.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.