Çok sıradışı fantastik şeyleri oldukça sıradan bir şekilde anlatan bir kitaptı. İlk hikâyede bir kitabı bırakacak gibi oldum çünkü birkaç sayfa boyunca bir sandalyeyi betimlemesi sinirlerimi bozdu. Betimlemeden sonra oturduğu sandalyenin ayağının kırılması ile yere düşen bir adamı anlattı sadece. Ben de meraklı meraklı okudum. Hikâyeler ilginçti ama bazı yerlerde sürükleyicilik oldukça azaldı. Her hikayenin altında bir toplum eleştirisi yatıyordu kesin. Jose Saramango bu sonuçta. Ama ben eleştiriyi anlamadım be Jose abi