Hayatımıza bazı dönemlerde neşesi ile girip güzel hatıralar bırakan insanlar olur ya, işte böyle bir hikâye Efsuncu Baba'nın hikâyesi. İlk bölümde iki gencin konuşmaları pek anlamsız geldi. Konuşma dili ile yazılmış olması da epey garip idi. Kitabı okudukça iyi ki böyle yazılmış diyor insan.
Agop ve Kirkor artık hayal dünyamın yeni iki güzel üyesi. Hikâyenin en güzel yanı kesinlikle bu iki Ermeni gencin olaylara karşı tavırları ve konuşma üslupları idi. Öyle sahneler oldu ki gülmekten kendimi alamadım. Yazar hem bu denli güldürüp hem de düşündüren bir eser yazımında çok başarılı.
Türk Edebiyatı Klasiklerini sevenler için hoş tat bırakacak, küçük bir öykü.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.