Kitabın yazardan okuduğum ilk kitap olduğunu söyleyerek başlıyorum incelememe.
Roman temelde bir karakterin duygu,düşünce yapısıyla incelediğimiz bu akışta,olaya yeni karakterlerin ve dolayısıyla yeni hikayelerin eklenmesiyle sürüp giden bir roman temelde.Behçet adlı,durgun ama durgun olduğu kadar da duygularını derinden yaşayan,kendi içinde yaşadığı ve dış etkenlerin oluşturduğu çalkantılarında,çatışmalarında boğulan bir karakterlerle başlıyor romanımız.Ona çizilmesi dikte edişmiş hayatta bir o yana bir bu yana savrulurken kendi yolunu bulmaya başlıyor.Bu sırada babasına,,babasının etrafındaki isimlere ve çok daha fazlasına uzanıyor.Yanan bir evden,atışmalarla geçen yıllara her bölümde hem yeni bir perspektif görüyoruz,hem de bu yeni perspektifin eskisine nasıl bağlandığını izliyoruz.
Bunun yanında dönemin şartlarını da akışın içinde bize aktarıyor yazar ve gözlerimizin önünde karakterlerin gözünden bir bakış çizebilmemizi sağlıyor o yıllara.
Aslında bir olaydan ziyade bir analiz olan bu kitabı maalesef çok sevebildiğimi söyleyemeyeceğim.Belki de bunun sebebi bölümlerde hissettiğim o kopukluktan dolayı akışın içinde olamadığımı hissetmem veya yanlış bir zamanda okumamdır bilemiyorum çünkü bu yıl içerisinde tekrar okumak ve bir inceleme daha yapmak istiyorum.Ancak araştırırken öğrendim ki bu yarım bırakılan bir kitapmış,aynı zamanda sevgili yazarın ilk kitabıymış.
Değineceğim bir diğer noktaysa yazarın akıcı ve anlaşılır üslubu olacak.Gerçekten Ahmed Hamdi Tanpınar'la tanışma kitabı olarak anlatım tarzını çokça beğendim ve diğer kitaplarına bakmak ve kronolojik sırayla gitmek istiyorum.
Sözün özü,maalesef çok bağlanamadığım ama yine de belli noktalarca önerebileceğim bir kitap oldu.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.