Ne zaman Edip Cansever okuduğumu hatırlamasam da Edip Cansever gibi şairleri okumayı severim. Yani yalnızlığın içinde eriyen bir toplumsal bilinci. Dünya Lekesi kaçmak istediklerimizin tam merkezinde olduğumuzu yüzümüze çarpıyor. Kısık çıkan sesimizin daha da kısıldığını, artık ortada kalanın sadece bir leke olduğunu. "ve kimseye yardım edemeyeceğimizi / ve bize kimsenin yardım etmeyeceğini / çoktan biliyoruz
...
"dedim belki de bir yere üzgün üzgün bakmaktır dünya" Herkesin sustuğu sırrı faş eden bu kitap diyor ki: " sonra kuyu kuyu dolaştım mahcup sular söyledi"
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.