Yine daha önce okumamış olduğuma hayıflandığım bir eser.
Yakup Kadri’nin öyle temiz bir dili var ki; tıpkı kendinle konuşur gibi. Kendinle konuşup, kendini sorgular gibi. Kitabın ismi de bunun kanıtı aslında, “Yaban” elde bir “Yaban”ın hihayesi. Ama dönemin cahilliğinin baki kalması çok acı. Yine de kitabı okurken ve değerlendirirken o dönemin şartları, yokluğu, sıkıntıları, cahilliği, çaresizliği mutlaka göz önünde bulundurulmalı.
··
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.